Auke de Vries

sculpturen – installaties – tekeningen

6 oktober t/m 3 november 2007

Tekens in de lucht

De eerste associatie met een beeldhouwer is die van de kunstenaar, werkend aan uit steen gehouwen, of in brons gegoten figuren, hommages aan beroemde zonen en dochters van de samenleving. De beeldhouwer als verbeelder van heldendom en trouw, verering en herinnering, triomf en troost.

Auke de Vries heeft zich een andere taak gesteld. Langs de Maasoever in Rotterdam hangt een “snoer”, van 200 meter lang, behangen met vormen en voorwerpen. Spelend met het water, dansend in de wind, verbindt en verbeeldt dit snoer de stad en de rivier.
In Berlijn, op de top van het immense Daimler-Benz gebouw, balanceert een “object” op de rand van het dak. Het beeld Landed fascineert, houdt je blik vast, boezemt ontzag in en een lichte huivering overvalt je zelfs bij de gedachte er onderlangs te gaan.
Een dergelijk beeld is niet vrijblijvend, niet bedoeld als sieraad in het park of versteende herinnering op een plein. Het is een kunstzinnige ingreep van de mens in een stad, een daad die de verhouding tussen mens en architectuur accentueert.

Auke de Vries bemoeit zich graag met de stad. De esthetische waarde van een beeld is niet zijn eerste prioriteit. De ingreep in de ruimte, de wenselijkheid – nee, de noodzaak – dát beeld dáár te plaatsen zijn voor hem van belang.

De mens lijkt nietig door de schaal waarop Auke de Vries zijn “Grands Projets” uitvoert en plaatst, maar die nietigheid verhindert allerminst zijn vermogen de omgeving naar zijn hand te zetten en de baas te blijven.
Hoe verhouden die grote installaties zich nu tot de kleinere beelden, onderwerp van deze expositie en catalogus? Het zijn in ieder geval niet louter schetsen voor grote projecten, maar autonome plastieken.

Eigenlijk is Auke de Vries tekenaar, graficus; zijn eerste beelden ontstaan eerst in de jaren ’70. En nog steeds is zichtbaar dat de grafische discipline zijn vertrekpunt is om tot ruimtelijkheid te komen. Zijn beelden manifesteren zich als driedimensionale tekeningen. Sluit één oog, observeer een beeld en zie een vrije tekening, een zuiver grafisch werk, waarbij de compositie zich voortdurend lijkt aan te passen aan het standpunt van de kijker. De beelden zijn abstract. Weliswaar soms uit herkenbare vormen samengesteld, beogen ze geen figuratieve duiding. De beelden verwijzen
niet naar een dergelijke werkelijkheid, ze vullen de
ruimte, zijn tekens in de lucht.
Aangevuld met enkele werken op papier toont deze expositie de uitgesproken visie van Auke de Vries op beeldhouwkunst.

Paul van Rosmalen
Amsterdam, september 2007