Steeds hetzelfde beweren

8 september – 22 september 2007

Erik Andriesse | Hans van Hoek | Marc Mulders

Steeds hetzelfde beweren en toch niet oubollig worden vind ik een grote kwaliteit. (Erik Andriesse)

Er zullen weinig liefhebbers van schilderkunst de grote kwaliteiten betwisten van de kunstenaar Giorgio Morandi. Zijn leven lang raakte Morandi niet uitgewerkt op het schilderen van stillevens met kannen en kruikjes, soms een enkel verstild landschap, het zicht uit zijn atelierraam. Evenzeer boeien de min of meer gelijkvormige – weliswaar abstracte – composities van Mark Rothko, welke hij tot aan zijn dood schilderde; indrukwekkend van eenvoud, maar een grote diepgang verradend.
Vasthouden aan één thema of één discipline – steeds hetzelfde beweren – ‘desnoods’ een heel kunstenaarsleven lang, verraadt vaak een groot kunstenaar (uiteraard toont het genie van Picasso dan weer dat grootsheid niet alleen daarin gezien mag worden……).

Bovenstaand citaat van Erik Andriesse las ik in de monografie over hem en zijn werk en de raakheid ervan werd nog eens bevestigd bij het zien van Andriesse’s werk in het Fries Museum in Leeuwarden en Museum De Pont in Tilburg. In diezelfde stad werkt Marc Mulders met grote discipline aan zijn oeuvre; Hans van Hoek doet dat sinds tien jaar in Zuid-Afrika.
De drie kunstenaars, hoe verschillend en onderscheidend hun werk ook is, hebben met elkaar gemeen dat ze vrij streng en binnen duidelijke grenzen hun figuratieve thema’s hebben gezocht (Erik Andriesse), of dat nog steeds doen.
Bloemen en dieren zijn de belangrijke motieven van Erik Andriesse en Marc Mulders. Beide kunstenaars kenden elkaar, tekenden samen in het zoölogisch museum van Artis (1992) en werkten eveneens samen in het Europees Keramisch Centrum in ’s-Hertogenbosch (1992/1993).

De natuur als leidraad, het natuurlijk proces van ontstaan, bloei en verval als thema. Vanuit zijn religieuze beleving voegt Mulders daar nog aan toe: Alles wat ik in de vijfentwintig jaar die ik nu schilder heb opgebouwd geeft uitdrukking aan mijn intense verlangen te delen in de schepping.
Ook voor Hans van Hoek zijn bloemen steeds terugkerende motieven in zijn schilderijen. Hij plaatst ze vaak in combinatie met thema’s zoals Waterval, Doop, Baders, Boeddha en Crucifix.
Met de symboliek van bloei en verval, leven en dood tonen de drie kunstenaars aan dat het schilderen noch het beschouwen van hun werk een vrijblijvende of oppervlakkige aangelegenheid is.

Uit een belangrijke collectie in Boston kochten we twee prachtige werken van Hans van Hoek. Een ervan, uit zijn reeks Rode kimono was het laatst te zien op Documenta 7 in 1982 en behoort tot de meest indrukwekkende werken uit zijn (vroegere) oeuvre. Recente schilderijen – en een reeks prachtige aquarellen – van Hans van Hoek zijn overigens dit najaar te zien in een tentoonstelling bij collega Galerie Willy Schoots in Eindhoven.
Marc Mulders werkt momenteel voor een expositie bij Borzo in mei 2008, wanneer ook Museum De Pont in Tilburg aandacht aan deze kunstenaar zal wijden. In Amsterdam tonen we nu twee majestueuze grote doeken: een recent werk en een schilderij uit 1996.
De veel te jong overleden kunstenaar Erik Andriesse liet een indrukwekkend oeuvre na. Van dit grote talent exposeren we enkele prachtige werken, met de voor Andriesse zo kenmerkende thema’s bloemen, dieren en schedels.