Ik maak paintings, painthings en paintthings; letterlijk vertaald schilderijen, pijndingen en doeken met verf. Ik ben consequent inconsequent. In mijn werk zet ik persoonlijke anekdotes om in abstracte concepten. Hanne Darboven en On Kawara zijn grote voorbeelden voor mij.

In mijn werk gebruik ik altijd persoonlijke ervaringen en gedachten. Deze zet ik om in abstracte concepten. Eigenlijk maak ik al mijn werk naar een zelfbedacht algoritme. Ik zie schilderen als een algoritme. Ik geef mezelf instructies vanuit een begintoestand en werk naar een beoogd doel. Op deze manier probeer ik grip te krijgen op alles wat er om ons heen gebeurd.

Op het oog maak ik abstracte, conceptuele werken. Maar tegelijkertijd is ieder werk persoonlijk. Wetmatigheden en (zelfgemaakte) regels zijn het uitgangspunt, maar de onmogelijkheid om gevoelens, gedachten en emoties uit te schakelen, voorkomt dat de schilderijen al te algemeen en afstandelijk worden. Met gevoel voor relativering hanteer ik een conceptuele werkwijze .

Een terugkerend thema in mijn werk is stoppen en opnieuw beginnen. Ik streef naar een bijna helende innerlijke beschouwing. Dit leidt naar een plastische vertaling waarbij de zin voor orde en systematiek door toeval en sensibiliteit bespeeld wordt.

With Colored Content²

In “With Colored Content²” laat ik onder andere werk zien dat ik tijdens een artist-in-residence in Turijn heb gemaakt. Zoals de titel al aan geeft is het een vermenigvuldiging van de presentatie in Turijn: “With Colored Content, never apologize and never explain”. Never apologize and never explain is een motto van Carl Andre dat Hanne Darboven vaak gebruikte. Ik probeer dit motto te volgen. Het is een installatie van tekeningen en een Legend. Ik kleur pagina’s van drie Italiaanse boeken in: een Japans kookboek, een encyclopedie en een boek over Italiaanse kunst. De tekeningen verwijzen naar een Legend.

Ik zal mijn recente Content tekeningen laten zien die gemaakt zijn in New York en in Turijn, geheel in de traditie van de Arte Povera. De Content tekeningen zijn papieren verpakkingszakken die opengeknipt zijn en waar de inhoud uitgehaald is. Ik geef de zakken een nieuwe inhoud en betekenis door alle kreukels van de zak te tekenen. Door deze meditatieve handeling krijgt de tekening ook de derde betekenis van het woord content.

In mijn “Legends”-schilderijen laat ik al mijn kleuren op het moment van maken in mijn atelier zien. Ik geef de kleuren een getal als in een legenda, een onderschrift. Tegelijkertijd is het een vertelling van alle kleuren. De kleuren vormen een verhaal. Ik zie alle kleuren los van elkaar zonder vorm en daarmee maak ik een nieuwe werkelijkheid. Ik laat alle kleuren zien die ik heb, los van elkaar zo puur en direct mogelijk. Op deze manier kan ik ze weer mengen tot een nieuw verhaal. Er komen kleuren bij en er vallen kleuren af. Ik heb ze in verschillende periodes in mijn atelier in New York en Den Haag gemaakt maar ook in Turijn en Zuid-Korea. Op iedere nieuwe plek moet ik een Legend maken met de kleuren die ik heb. Ik geef de “Legends” vaak een gewicht om het doek te personaliseren en het realistisch te maken. Iets wordt werkelijkheid door het een gewicht te geven.

Wieteke Heldens, New York, februari 2017

Wieteke Heldens (1982, Ottersum) studeerde in 2007 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende kunsten in Den Haag. Ze exposeerde onder andere in het Haags Gemeentemuseum, in Zwitserland, België, Duitsland, Italië, Denemarken, Zuid-Korea en de Verenigde Staten en werkte in Chongqing, China. Sinds 2010 woont en werkt Wieteke afwisselend in Den Haag en New York waar ze onder andere als artist-in-residence verbleef bij de Fluxfactory en daar exposeerde. In 2013 won zij de Koninklijke Prijs voor vrije Schilderkunst.