Wanneer ik ’s nachts niet kon slapen, ging ik wandelen langs de rivier tegenover mijn huis. In het donkere landschap was het water zwart en flonkerden daarin mysterieuze lichtjes. Ik maakte met mijn mobiel foto’s van het wateroppervlak. Met flits ontstonden er fascinerende beelden.

Ronald Zuurmond ziet deze beelden als ‘cadeautjes’ die hem als kunstenaar onbedoeld in de schoot worden geworpen. Hij maakt dankbaar gebruik van het toeval in de waarneming en vervolgens van zijn schildertechniek. Toeval en techniek, ze staan hem beide ten dienste. In het atelier worden deze nachtelijke waarnemingen, droombeelden bijna, uitgewerkt in een reeks schilderijen. Seriematig, zoals hij het afgelopen jaar graag werkte.

Ronald Zuurmond heeft behoefte aan structuur. De toevallige waarneming in de natuur wordt een stuk artistiek gereedschap in het hoofd en in de handen van de schilder. Deze noodzaak voor ordening en structuur vindt wellicht zijn oorsprong in zijn eerdere academische studie (sociologie). Zuurmond blijft zichzelf vragen stellen en probeert antwoorden en oplossingen te vinden in zijn stelselmatige onderzoek naar eenzelfde onderwerp. De reeks bloemmotieven kunnen overigens even goed voortkomen uit de natuur als uit zijn fantasie- of droomwereld. Werkelijkheid en verbeelding, keuze en toeval, artistieke inspiratie, kennis en techniek, de kunstenaar gebruikt deze situaties en dit craftsmanship als tools in gelijke mate voor zijn schilderijen.

Met herwonnen vitaliteit heeft Ronald Zuurmond het laatste jaar gewerkt aan een bijzondere serie schilderijen, waarbij deze nieuwe realiteit verbluffend goed en mooi wordt verbeeld: Reality Imagined.