De architectuur, het landschap en de sporen die mensen daarin achterlaten vormen voor Theo Kuijpers bronnen van inspiratie. In 1978 ontmoet hij de Nederlandse steendrukker Fred Genis, die al in New York litho's drukte voor o.a. Rauschenberg en De Kooning. Genis, inmiddels woonachtig in Australië, nodigt Theo Kuijpers uit hem op te zoeken en kennis te maken met de natuur en de cultuur van dat land. De tentoonstellingshistorie van Carel Visser is een uitgebreide. Vanaf zijn eerste deelname aan enkele groepstentoonstellingen in 1952, tot aan het laatste grote overzicht van zijn werk in Rijksmuseum Twenthe in 2009 ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag, was zijn werk in binnen- en buitenland op een groot aantal (groeps)exposities te zien. Daaronder ook tal van museum- en galeriepresentaties, alsook deelnames aan (grafiek)biënnales en kunstenaarsmanifestaties. Het belang van zijn werk stond dan ook opmerkelijk vroeg vast. Omstreeks 1960 bepaalde hij samen met Shinkichi Tajiri, Andre Volten en zijn vriend Wessel Couzijn grotendeels het gezicht van de moderne Nederlandse beeldhouwkunst.1

"Verklaren doe ik niet", zegt Theo Kuijpers bij mijn recente atelierbezoek in Eindhoven. "Ik laat de mensen maar zelf associëren. Ze weten waar ik vandaan kom en waar ik ben geweest".

Theo Kuijpers komt uit het Brabantse land, zoon van een boerenfamilie uit Mierlo.
Zijn militaire dienstplicht vervult hij in Suriname. Het geeft hem de gelegenheid meer te zien van Zuid-Amerika en het Caribisch gebied. Later in de jaren zestig zal hij meer gaan reizen, vooral naar Marokko.

De architectuur, het landschap en de sporen die mensen daarin achterlaten vormen zijn bronnen van inspiratie. In 1978 ontmoet hij de Nederlandse steendrukker Fred Genis, die al in New York litho's drukte voor o.a. Rauschenberg en De Kooning. Genis, inmiddels woonachtig in Australië, nodigt Theo Kuijpers uit hem op te zoeken en kennis te maken met de natuur en de cultuur van dat land. Met een reisbeurs op zak vertrekt hij in dat jaar voor het eerst naar Australië; hij zal er nog diverse malen terugkeren. De kunst en de cultuur van de Aboriginals raakt hem zeer.
Sporen in het landschap, architectuur van de mensen en materialen uit de natuur: het zijn deze ingrediënten waarmee Kuijpers zijn schilderijen componeert. Ter plaatse werkt hij zelden; alle indrukken neemt hij mee terug naar zijn atelier. Met die herinneringen kan hij jaren vooruit.
Beheerste en gerijpte emotie, onderworpen aan de discipline van het atelier. Hij werkt slechts aan één schilderij tegelijkertijd. Wanneer dat af is kan hij verder.

Zijn tentoonstelling in Museum De Pont in Tilburg, nu een jaar geleden, was een voortreffelijke aanleiding Theo weer eens op te zoeken in zijn Eindhovense atelier.
Het resultaat daarvan tonen wij nu graag in de galerie aan de Amsterdamse Keizersgracht.

Paul van Rosmalen