Hij was – op mijn verzoek – nog eens begonnen aan enkele grotere 'checkerboards' en we mochten de vorderingen komen bekijken. Drie doeken had hij aan de wand in zijn atelier gehangen. Eén ervan voltooid, aan twee moest hij nog werken. Prachtige geconcentreerde schilderijen, beheerste tonaliteit in grijzen, volkomen in balans.
Het zijn deze balans, de zekerheid van compositie, kleur en toets, die kenmerkend zijn voor het latere werk van grote kunstenaars in het algemeen en dat van JCJ in het bijzonder. In deze doeken wordt een heel schildersleven zichtbaar. Ze hoeven niet meer te imponeren door experiment en uitbundige expressie. Die zijn in vele jaren verwerkt en resulteren nu in concentratie, eenvoud en stilte.

 

Zien, Kijken en Waarnemen was de titel van de tentoonstelling bij Borzo van JCJ Vanderheyden in oktober 2011. JCJ's fascinatie voor deze schijnbaar gelijke begrippen heeft zijn leven lang een grote rol gespeeld in zijn kunst.
Vensters en poorten, checkerboards en de horizon zijn vervolgens de thema's die hem als schilder bezighielden.

We weten het niet, hoorde je hem nogal eens zeggen wanneer tijdens een discussie in zijn atelier de natuurkundige kwesties van kijken en zien door hem tegen het licht werden gehouden. De horizon als uiterste begrenzing van onze waarneming, fascineerde hem als kunstenaar. Met zijn vele reizen en in zijn hele artistieke oeuvre heeft hij de horizon veelvuldig verkend en de grenzen ervan steeds verlegd.

Op 27 februari 2012 is JCJ de grens overgestoken, hij weet het nu.

 

Paul van Rosmalen
Amsterdam, 28 februari 2012

thumb_in_memoriam_3  Oktober 2011

 

thumb_in_memoriam_2

 

thumb_in_memoriam_4

 

thumb_in_Memoriam