De ultieme zoektocht naar eenvoud, helderheid en het symbolische karakteriseren het minimalistische oeuvre van Ad Dekkers (1938-1974). Zijn fascinatie voor de getekende lijn bracht hem tot de verkenning van zijn derde dimensie, die Dekkers bereikte door zaagsnedes aan te brengen in perfect gladde panelen of door panelen op elkaar te monteren in een bepaald patroon.

Tijdens zijn opleiding aan de Rotterdamse Academie raakte Dekkers gefascineerd door het werk van Piet Mondriaan, Ben Nicholson en Hans Arp. De beeldtaal van deze kunstenaars bleef een levenslang leidend principe in het oeuvre van Dekkers. Hij woonde in de Nederlandse stad Gorinchem, waar hij bevriend raakte met Peter Struycken, Jan van Munster, Ewerdt Hilgemann en Marinus Boezem, die allemaal deel gingen uitmaken van de Nederlandse abstracte avant-garde uit de jaren zestig en zeventig.

Het werk van Dekkers bleef niet onopgemerkt gedurende zijn korte leven. Tentoonstellingen in de Amsterdamse avantgardistische galerie van Riekje Swart verspreidden zijn reputatie en hij werd uitgenodigd via Jean Leering, toenmalig directeur van het Eindhovense Van Abbemuseum, om deel te nemen aan verschillende grote internationale tentoonstellingen, waaronder de 1967 Sao Paulo Biennial (samen met Jan Schoonhoven en Peter Struycken) en de 4. documenta uit 1968 in Kassel.

In 1973, een jaar voor zijn vroege dood, had hij zijn eerste en enige tentoonstelling in New York met Rosa Esman Gallery. Het oeuvre van Ad Dekkers is vrij beperkt tot zo'n 300 reliëfs, van 1962 tot 1974.

We zijn Daniel Dekkers, de zoon van de kunstenaar, enorm dankbaar voor zijn medewerking en steun bij deze presentatie van het werk van Ad Dekkers tijdens Frieze New York dit jaar.

Amsterdam / Londen, mei 2019

Paul van Rosmalen, BorzoGallery
James Mayor, The Mayor Gallery